Oca 13
Mayıs
Son yağmurlar belki de bu yağanlar.Böyle sıkıntılı, insan yüreğini avucunda tutup sıkıştıran bu havayı sevmiyorum aslında.Bu yazımı yazarken vakit biraz geçmiş, radyoda kendi kendine çalmakta.Kulağım arada gidiyor şarkıya.Sıkışmış yüreğim gevşiyor biraz..
Seneye girdik gireceğiz derken Mayıs ayının günlerine ettik bakalım. Baharın başlangıcı diyipte, baharın sıcak kokusundan uzak 1 Mayıs ‘ı atlattık. Maalesef hakların, demokrasinin hiçe sayıldığı bir gün olarak geride kaldı bile.
Haberleri seyrettik hayrette.Bilmeyenler sordu.”Yok çocuğum savaş değil bu, bayram!!” dedik…..Başka illerdeki 1 Mayıs’a baktım.İzmir ve Ankara gayet güzel kutlamıştı bu İşçi Bayramını.Nedir bu İstanbul’da olan olaylar o zaman diye sorguluyor insan da işte .
Aynı olaylar seneye de mi olacak?.. Belki şimdiden başlamalıyız sorgulamaya bir şeyleri. Düzeltmek için. Bayramı bayram gibi kutlamak için. Gördüğüm bu kıran kırana düşmanlığın bitmesi için. Ayakların altına alınan hayatları da anlamak için. Yağmalanmış sokaklarından arınmak için. Ve anlatmak için gelecek kuşaklara bu bayramın aslında bayram olduğunu, Emekçinin, İşçinin bayramı olduğunu.
Bu hafta sonu öğretmenler haftası olacak benim için. Vefalı bir öğrenciyim ben.Gerçi çok çalışkan değildim ama..
Sevdiklerimden kopmadım. Kopamadım. Yaşamam için beslenmem gerek. Sevgiyle, sarılmakla beslenebilirim ben. Bir daha yazımda hafta sonunu yazacağım. Görüşmek üzere.
Sevgiyle Kalın,
Ama yalnız değil..
Yazı Melis Morsallı
05.05.2008 – 12:21
Yorumlar Kapalı
